Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik kan bijna niet meer wachten. Sinterklaas komt eraan! En wat mij betreft begint het feest echt niet pas op Pakjesavond. Nee hoor, het begint al veel eerder. Ik ben er nu al mee bezig. In mijn hoofd ben ik er al druk mee wat ik allemaal nog moet en kan doen. Ik ben ook druk met wat ik kan doen als ik mijn schoentje ga zetten. Want waarom zou je maar één keer je schoen zetten als het ook iedere avond kan?
Ja, je leest het goed. Ik zet gewoon elke avond mijn schoentje. En nee, niet omdat ik iedere dag een cadeautje zou willen krijgen. Echt niet, dat hoeft niet! De ene avond leg ik er iets lekkers in voor het paard, de andere avond iets voor de Pieten. Soms maak ik een tekening voor Sinterklaas of een speciaal Pietje. Een gedichtje, een klein cadeautje, ik verzin iedere keer wel iets.
Vorig jaar was het helemaal geweldig. Iedere ochtend was mijn schoen leeg! Alles was meegenomen. De wortel, de tekeningen, de lekkere hapjes. En één keer per week lag er iets terug. Een lieve brief met een klein cadeautje. Nou, hoe leuk is dat?!
En toen kwam ook nog Rommelpiet langs. Je kent hem vast wel van school. Maar geloof me, bij mij thuis had hij er een behoorlijk zooitje van gemaakt! Wat een puinhoop! Zelfs de bank stond op zijn kant. Ik wist niet wat ik zag. Wat heb ik gelachen, het was echt grappig!
Maar het allerleukste moet dan nog komen. PAKJESAVOND! Bij ons schuiven we de tafels aan de kant. Ruimte maken! Zoveel ruimte dat ik zelfs een koprol op het kleed kan maken. Je snapt het: dat doe ik ook, dit jaar misschien wel een radslag.
Vorig jaar heb ik mijn longen uit mijn lijf gezongen. En ineens... BOEM BOEM BOEM! Een enorme klap op de deur! Werkelijk, ik vloog zowat door de kamer. Waarom schrik ik daar toch iedere keer zo van? Geen idee! Misschien omdat het toch spannend blijft. Zouden ze echt komen? Weten de Pieten mijn huis wel te vinden? Weet Sinterklaas eigenlijk waar ik woon? Nou, dat wist hij! Voor de deur stond een prachtige jutezak. Helemaal vol cadeautjes! We pakten alles één voor één uit. Voor iedereen zat er iets bij. En het mooiste? Iedereen kreeg iets waar hij of zij ontzettend blij van werd. Zelfs warme chocolademelk, taaitaai en chocolade ontbraken niet.
En weet je wat ik nou zo mooi vind aan Sinterklaas? Het gaat helemaal niet om grote of dure cadeaus. Het gaat om de gezelligheid, de spanning, het zingen, elkaar verrassen en vooral om samen plezier maken.
Dus ik begin vast met tekenen, gedichtjes schrijven en verrassingen bedenken. Want ook dit jaar zet ik iedere avond mijn schoen. Ik ga Sinterklaas en al zijn Pietenvriendjes eens flink verwennen! Ik heb er zó ontzettend veel zin in!
Liefs,
Sintfan Jacobien
